గుండె గుడి

చెలీ!
దివినుండి భువికి దిగిన దేవ కన్యలా
తెల్ల చేరలో నీవు
నా కళ్ళలో నిలిచిపొయావు
చీరలో నీ అందం
నన్ను పరవశున్ని చేసింది
ఎంతందంగా వున్నావొ
నేనెలా వర్ణించను
నిన్ను చూసి చందమామ
అసూయతో మబ్బుల చాటుకు వెళ్ళింది
నిన్ను చూసి కలువ భామ
సిగ్గుతో నీళ్ళలో దాక్కుంది
అరవిరిసిన ముగ్ద మనోహరమైన నీ రూపం
విరిసిన మందారం లాంటి నీ లావణ్యం
అప్పుడే విచ్చిన మల్లె లాంటి నీ చిరునవ్వు
నేనెలా మర్చి పోగలను
నా హౄదయంలో నీ రూపాన్ని నింపుకోవడం తప్ప
నిన్నెలా నేను పొందగలను
ప్రియా!
నిన్ను నా గుండె గుడిలో ప్రతిష్టించుకోవడం తప్ప